Paprocie
Najpopularniejszą paprocią jest odmiana o nazwie nefrolepis bostońska. Gatunek ten wymaga temperatury ok. 20 stopni Celsjusza i dużej wilgotności. Najmniej wymagającą i szybko rosnącą paprocią jest nefrolepis wysoki. Szybko się rozrasta i ma długie, delikatne i zielone liście lekko wyginające się na boki. Roślina ta tworzy zatem malowniczy wachlarz. Odmiana podwójnie pierzasta nie może być hodowana w suchym powietrzu i niskiej temperaturze. Jednak najładniejsza ze wszystkich paproci jest adinatum klinowate. Ma ona delikatne, wachlarzowate i drobne listki, które rosną na cienkich, brunatnych ogonkach. Może być uprawiana tylko i wyłącznie w szklarni lub oranżerii. Jeśli chcemy ją hodować w mieszkaniu, gdzie jest centralne ogrzewanie, to musimy pamiętać o obfitym podlewaniu. Ziemia musi być zawsze wilgotna, a liście często zraszane. Muszą być podlewane wodą zakwaszoną, gdyż nie lubią wapnia. Wszystkie gatunki paproci przesadza się wiosną, szczególną uwagą otaczając korzenie. Silne rośliny można przy przesadzaniu podzielić poprzez rozerwanie kłącz.